Varlık – Haziran’19

İnsan, acısıyla sevinciyle, gecesiyle gündüzüyle, çiçeğiyle tüfeğiyle, geçmişiyle geleceğiyle ve en önemlisi şimdisiyle dili doldurur. Ve böylece dil de insanı doldurur. Arapçada gönüldür anlamı. Gönlü olmayanın dili niye olsun! Neye ihtiyacımız varsa dil gösterir; birleştirir ve böler ve çoğaltır dil. Biz dili , en cesur, en kıvrak, en hızlı, en yoğun biçimde şiirde görürüz…/

…/Şiir üzerine bırakalım şiir konuşsun diyoruz; ama çoğu zaman şiirin ne dediği anlaşılmıyor, düzyazıya ihtiyaç duyuyoruz. Ve böylece belki doğrudan şiir üzerine değil ama şiirin söz aldığı şeyler üzerine konuşmuş oluyoruz, yani hayatın. İnsan gider kaybolmaya doğru, şiire varır; imalara, dolaylamalara, istiarelere varır.

Yeni Şiirler Arasında

Şeref Bilsel

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir