Varlık – Haziran’21

Cemal Süreya, Sezai Karakoç, Edip Cansever, Turgut Uyar adeta söz birliği etmişçesine birbirinin içinden çıkan iddialı yazılarla Garip’e ve özellikle de Orhan Veli’ye veryansın ediyorlardı. Oysa unuttukları veya görmemeyi tercih ettikleri çıplak bir gerçek vardı: İkinci Yeni, Garip’e çok şey borçluydu ve kendilerinden 15 yıl kadar önce, şiirdeki yerleşik algıları sarsan üçlü olmasaydı İkinci Yeni o kadar rahat hareket alanı bulamaz, dile müdahaleyi o kadar kolay gerçekleştiremezdi. Düğümlerden birini şuraya atmak gerekiyor: Çıkış zihniyetleri itibariyle Garip de İkinci Yeni de “kelimeci” şiirlerdi esasında, Cemal Süreya’nın o meşhur yazısına “Şiir geldi kelimeye dayandı” cümlesiyle başladığı nasıl unutulur! Çok açık: “Üvercinka”ya, “aparthan”a, “cehennet”e giden yol “nasır, cımbız, sakal, bıyık”tan geçmiştir.

80. Yılında Garip Hareketi

Bâki Ayhan T.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir